∆υστυχώς οι Ευρωπαίοι ηγέτες βρίσκονται σε κατάσταση απόλυτης σύγχυσης. Εχοντας αναλώσει το µέγιστο των δυνάµεών τους στις οικονοµικές – εµπορικές δραστηριότητες των επιχειρήσεών τους µέσω του τρόπου κτισίµατος της ΕΟΚ και της ΕΕ, «λησµόνησαν» τον κύριο και βασικό παράγοντα εξορθολογισµού –µε την εργαλειακή έννοια– των δυτικών κοινωνιών τη µεταµεσαιωνική περίοδο: τον δυτικότροπο πόλεµο. Το ότι χρησιµοποίησα το ρήµα λησµόνησαν εντός εισαγωγικών θέλει να δείξει ότι λησµόνησαν µε τη θέλησή τους, εν γνώσει τους! Αυτό προκύπτει δεδοµένου ότι τόσο το Ηνωµένο Βασίλειο όσο και η Γαλλία έχουν επιδείξει συµπεριφορές στη διεθνή πολιτική βασισµένες στη στρατιωτική τους µηχανή την περίοδο των περίπου 80 χρόνων ενωσιακής διαδικασίας.
Συνεπώς το κτίσιµο της ΕΟΚ/ΕΕ έγινε µε βάση την ύπαρξη του ΝΑΤΟ (ΗΠΑ) ως αµυντικού βραχίονα. Αυτό στερούσε στο διηνεκές τη δυνατότητα του όποιου µορφώµατος προέκυπτε από την ενωσιακή διαδικασία να κινηθεί κάποια στιγµή προς την αυτονοµία από τις ΗΠΑ και την απόκτηση κυριαρχίας δεδοµένου ότι απουσίαζε ο βασικός πυλώνας – η αυτονοµία της στρατιωτικής µηχανής. Οι ευρωπαϊκές αρχηγεσίες των µεγάλων κρατών που είχαν νικήσει στο Β΄ ΠΠ το γνώριζαν πολύ καλά. Οι ηττηµένες δυνάµεις ενώ το γνώριζαν αντιλαµβάνονταν ότι δεν δύνανται να πράξουν διαφορετικά. Πάντως κι αυτές περιµένουν την ώρα τους. Ολες όµως κρύφτηκαν και βολεύτηκαν στην «ασφάλεια» του αµερικανικού ΝΑΤΟ, αδιαφορώντας για το ότι η Ιστορία δεν µπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστον µε τον τρόπο που τους βόλευε, σε αντίθεση µε τα ιστορικά διδάγµατα. Η Ιστορία όµως τιµωρεί όχι µόνο τους ανιστόρητους, αλλά κι εκείνους που ενώ γνωρίζουν ότι η Ιστορία εκβάλλει σε σκοπούς ετερογενείς, νοµίζουν ότι είναι σε θέση να το αγνοήσουν για διάφορους ευκαιριακούς λόγους.
Οι ευρωπαϊκές αρχηγεσίες, αµήχανες και σοκαρισµένες από την επιστροφή του πολέµου στην ήπειρό τους τον οποίο πίστευαν ότι είχαν καταργήσει µε νόµο, υφίστανται µια βαθύτερη υπαρξιακή κρίση όταν αντιλήφθηκαν ότι ουσιαστικά απειλούνται από τις ΗΠΑ του Τραµπ. Από φίλη, σύµµαχος και συνεργάτρια, η Αµερική του Τραµπ εµφανίζεται µε ένα νέο προσωπείο, αυτό µιας «βάρβαρης υπερδύναµης». ∆εν το οµολογούν δηµοσίως µε αυτό τον τρόπο, αλλά στους διαδρόµους των θεσµικών οικοδοµηµάτων της ΕΕ αποτελεί κοινό µυστικό.
Το οντολογικό πρόβληµα της ΕΟΚ/ΕΕ εµφανίζεται µε όλη τη µεγαλοπρέπειά του: η πλήρης αποτυχία του σχεδίου της πολιτικής ενοποίησης µε ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργία της ως ενιαίας κυρίαρχης οντότητας µε προεξάρχοντα τοµέα αυτόν της ασφάλειας, τουτέστιν της στρατιωτικής ισχύος. Στην περίπτωση αυτή η υποταγή είναι δεδοµένη.
Αυτό το οµολόγησε ο πρωθυπουργός του Βελγίου Μπαρτ ντε Βέβερ στην πρόσφατη ετήσια συνάντηση στο Νταβός (2026), υπονοώντας σαφώς τον τρόπο που οι χώρες της ΕΕ έχουν πολιτευτεί µέχρι τώρα: «Το να είσαι ευτυχισµένος υποτελής είναι ένα πράγµα. Το να είσαι δυστυχισµένος σκλάβος είναι κάτι άλλο». ∆ηλαδή οι ευρωπαϊκές αρχηγεσίες είχαν σαφή αντίληψη της υποτελείας τους στις ΗΠΑ από τη δηµιουργία της ΕΟΚ µέχρι και σήµερα, αλλά ήταν ευτυχισµένες… Περνούσαν ευχάριστα! Τώρα όµως η ευτυχής υποτέλεια τελείωσε κι αυτό που φαίνεται ως διάδοχο σχήµα είναι «ο δυστυχισµένος σκλάβος», τουτέστιν και σκλάβος… και δυστυχισµένος! ∆ηλαδή πολιτικά σκλάβος και οικονοµικά δυστυχισµένος! ∆ύσκολο να το καταπιείς αµάσητο.
Ως εκ τούτου οι ευρωπαϊκές δυνάµεις πρέπει να αναστοχαστούν µε βάση τη νέα κατάσταση, τόσο σε σχέση µε το ποιοι είναι οι σύµµαχοι και ποιοι οι εχθροί αλλά και για τις δικές τους δυνατότητες, ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στα αιτήµατα που θέτουν οι καιροί όσο µπορούν.
∆ιότι όλες οι παραδοχές πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η ευρωπαϊκή ενοποίηση είναι υπό έντονη αµφισβήτηση.
https://www.documentonews.gr/article/to-telos-%c2%b5ias-efcharistis-%c2%b5ythoplasias/
