Η ηγεσία της ΕΕ πρωτίστως αλλά και οι ηγέτες των μεγάλων Ευρωπαϊκών χωρών, έχοντας να αντιμετωπίσουν μια ολοένα και πιο εχθρική κυβέρνηση Τραμπ- ο οποίος τους αντιμετωπίζει λες και είναι ο capo mafia – προβαίνουν σε βαρύγδουπες ρητορικές δηλώσεις που πόρρω απέχουν από την αδήριτη πραγματικότητα: όπως στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, η ασήμαντη Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τόνισε την «διαρθρωτική επιταγή» για την Ευρώπη να «οικοδομήσει μια νέα μορφή ανεξαρτησίας»!!!
Όμως οι δεσμοί εξάρτησης της ΕΕ από τις ΗΠΑ τα τελευταία έτη, με σαφή ευθύνη των ισχυρών χωρών της και πρωτίστως της Γερμανίας έχουν αυξηθεί﮲δεν είναι μόνο οι εξαρτήσεις ασφαλείας (αμυντική ομπρέλα), είναι η ενεργειακή ασφάλεια (πλήρης εξάρτηση από το ακριβό αμερικάνικο LNG) αλλά και η τεχνολογική ασφάλεια (ίσως η πλέον επώδυνη). Οι κίνδυνοι ασφάλειας που θέτει η αμερικανική τεχνολογία συζητιούνται ανοιχτά πια από τους ευρωπαίους ιθύνοντες κάτι που θα ήταν αδιανόητη μόλις πριν από έξι μήνες. Ήταν τότε που η ηγεσία της ΕΕ δέχονταν προσβολές και χυδαιότητες την μια μετά την άλλη εκ μέρους του Τραμπ και της ομάδας του και αυτή συνέχιζε να θεωρεί τις βρισιές… ως φλερτ.
Οι εξαγωγές υπηρεσιών των ΗΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση , το 2024, εκτιμάται ότι ήταν 483 δις € ή 35,1% του συνόλου, ενώ οι εισαγωγές υπηρεσιών των ΗΠΑ από την ΕΕ ήταν 344 δις € ή 21,9%. Οι ΗΠΑ παρουσιάζουν πλεόνασμα ύψους 139 δις €.
Η κλίμακα της εξάρτησης της ΕE από την τεχνολογία των ΗΠΑ δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλη, ιδιαίτερα για υπηρεσίες cloud-computing. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δαπανά περίπου 265 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως σε υπηρεσίες cloud- computing και λογισμικού με έδρα τις ΗΠΑ, με τις αμερικανικές εταιρείες να καταλαμβάνουν περίπου το 80% της αγοράς επαγγελματικού cloud της ΕΕ, κυρίως μέσω των Amazon Web Services (AWS), Google και Microsoft Azure. Αυτή η εξάρτηση είναι συγκρίσιμη σε κλίμακα με την ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι όλες αυτές οι εταιρείες υποστηρίζουν με αφοσίωση την κυβέρνηση Τραμπ.
Η ΕΕ δηλώνει ότι επιθυμεί να απογαλακτιστεί από την εξάρτησή της από την αμερικανική τεχνολογία απέναντι σε μια ολοένα και πιο εχθρική κυβέρνηση Τραμπ, και να αποκτήσει ψηφιακή κυριαρχία. Πόσο δυνατό είναι αυτό όταν μια χούφτα εταιρείες με έδρα τις ΗΠΑ ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας υποδομής cloud computing; Παρότι φαίνεται ότι κάτι έχει αρχίσει να συνειδητοποιείται στις ευρωπαϊκές αρχηγεσίες πόσο ρεαλιστική είναι στην πραγματικότητα η ψηφιακή κυριαρχία.
Για παράδειγμα η Γαλλία ετοιμάζεται να καταργήσει σταδιακά το Zoom, το Teams και άλλες αμερικανικές πλατφόρμες τηλεδιάσκεψης και να αρχίσει να χρησιμοποιεί το Visio, μια γαλλική εναλλακτική λύση, το 2027. Στόχος είναι να εγγυηθεί η ασφάλεια και η εμπιστευτικότητα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών βασιζόμενη σε ένα ισχυρό και κυρίαρχο εργαλείο.
Ως γνωστόν, η συζήτηση για «τεχνολογική αποσύνδεση» από τις ΗΠΑ δεν είναι καινούργια, αλλά η επιθετική ρητορική του Τραμπ προς τους Ευρωπαίους και οι διάφορες απειλές έχουν δημιουργήσει μια «ξαφνική αίσθηση επείγοντος». Εάν ο πρόεδρος των ΗΠΑ υλοποιούσε τις απειλές του και ζητούσε από τη Meta, την Google και την Amazon να διακόψουν εντελώς την ευρωπαϊκή πρόσβαση στις υπηρεσίες τους, οι κοινωνίες και οι οικονομίες της ΕΕ θα διαταραχθούν εντελώς. Θα ήταν καταστροφικό. Η εξάρτηση της Ευρώπης από την υποδομή cloud των ΗΠΑ είναι ένας «εφιάλτης ασφάλειας με ένα μόνο σοκ» που περιμένει να συμβεί. Τι θα γίνει αν ο Τραμπ αποφασίσει να αποσυνδέσει την παροχή προς την ΕΕ;
Αυτό το σενάριο – μια λεγόμενη «kill switch» από τις ΗΠΑ – έχει «συζητηθεί σοβαρά στον τεχνολογικό κλάδο και στους κύκλους πολιτικής», Προς το παρόν, δεν υπάρχουν «συγκρίσιμες εναλλακτικές λύσεις». Οι πάροχοι cloud-computing της Ευρώπης δεν έχουν σχεδόν την ίδια κλίμακα ή δυνατότητες.
Το τεχνολογικό μέτωπο είναι ένα από τα πιο ευαίσθητα στις σχέσεις μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ και θα γίνει ακόμη πιο ευαίσθητο αν -όπως προβλέπεται- το ρήγμα διευρυνθεί. Έχει επανειλημμένα διατυπωθεί η εικασία ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να απαντήσει στην πίεση του Τραμπ στρέφοντας το «Μπαζούκα» της κατά του καταναγκασμού στις μεγάλες αμερικανικές τεχνολογικές εταιρείες περιορίζοντας την πρόσβασή τους στην αγορά της ΕΕ. Από την άλλη πλευρά, οι αμερικανικές εταιρείες κυριαρχούν σχεδόν σε όλες τις ψηφιακές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της Τεχνητής Νοημοσύνης, με λίγες ανταγωνιστικές ευρωπαϊκές εναλλακτικές λύσεις. Αυτή η εξάρτηση, σε αυτό το κλίμα, φαίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνη.
