1)Οι μακροοικονομικοί στόχοι που έχουν τεθεί μέσω του νέου πακέτου πόσο πιθανό είναι να επιτευχθούν; Πως μια χώρα από ύφεση 7,0% το 2011 και περίπου 5,0% το 2012 θα περάσει στην ανάπτυξη και τι είδους ανάπτυξη θα είναι αυτή όσον αφορά στο κυρίαρχο πλέον πρόβλημα της τεράστιας ανεργίας; Πως θα σπάσει ο φαύλος κύκλος μείωσης του δημοσιονομικού ελλείμματος –μείωσης του ΑΕΠ –μείωσης του ελλείμματος…; Τα νέα μέτρα 11,5 δις ευρώ για το 2013-2014 δεν θα έχουν καμία επίδραση στην ύφεση, στην ανεργία, στην κοινωνική συνοχή;
2)Η Ελλάδα αντιμετωπίζει θεμελιώδης ανισορροπίες οι οποίες δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν εν μέσω της φοβερής κρίσεως που διαπερνά την χώρα χωρίς την ελάχιστη συναίνεση της ελληνικής κοινωνίας. Ποτέ καμία μεταρρύθμιση δεν προχώρησε αποτελεσματικά χωρίς να αποσπάσει την πλειοψηφία ή σε κάθε περίπτωση μεγάλο τμήμα της κοινωνίας. Η κρίση έχει κατακερματίσει τόσο πολύ την κοινωνία που είναι αδύνατον να υπάρξει ελάχιστη συναίνεση για το οτιδήποτε.
3)Τι θα γίνει αν η Ελλάδα αποτύχει στην επίτευξη των στόχων που της έχουν επιβληθεί; Ένα νέο PSI πιθανόν να χρειαστεί στο μέλλον (μάλλον το 2013), ιδιαίτερα αν η Ελλάδα αποτύχει να σημειώσει πρωτογενή πλεονάσματα παράλληλα με νέες απορροφήσεις από το εισοδηματικό κύκλωμα.
4) Το σημαντικότερο ερώτημα είναι αν έχει δημιουργηθεί ένα σημαντικό τείχος προστασίας γύρω από την Ελλάδα με στόχο βεβαίως την στειροποίηση των δυσμενών επιδράσεων στην Ευρωζώνη. Οι μέχρι τώρα ενδείξεις είναι ότι το PSI είναι ένα σημαντικό βήμα προς την περιχαράκωση της ευρωζώνης παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μια πολύ δύσκολη στιγμή
Στο σενάριο της ήπιας οικονομικής ανάκαμψης, της βελτίωσης του πρωτογενούς πλεονάσματος και της ύπαρξης εσόδων από αποκρατικοποιήσεις η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να έχει ένα τεράστιο χρέος μέχρι το 2020, το οποίο θα ανέρχεται στο 120% του ΑΕΠ περίπου, ύψος διπλάσιο από το απαιτούμενο σύμφωνα με τη συνθήκη του Μάαστριχτ το οποίο κατά κοινή ομολογία μπορεί να θεωρηθεί διαχειρίσιμο.
Ακόμα και έτσι ποιος πιστεύει ότι η Ελλάδα θα μπορεί να δανεισθεί από τις χρηματοπιστωτικές αγορές;
Τα νέα ομόλογα που προέκυψαν από το PSI συνεχίζουν να διαπραγματεύονται σε πολύ χαμηλά επίπεδα, ενώ οι αποδόσεις βρίσκονται κοντά στο 13-14%. Οι επενδυτές δείχνουν τις διαθέσεις τους ότι δεν πρόκειται εύκολα να δανείσουν την Ελλάδα, η οποία μετά το 2015 θα πρέπει να καλύψει τα χρηματοδοτικά της κενά.
Σύμφωνα με την άποψή μας η Ελλάδα είναι μακριά από τη διάσωση, ενώ δεν αποκλείεται καθόλου το ενδεχόμενο ενός τρίτου πακέτου διάσωσης.
Συνεπώς θεωρούμε ότι η άτακτη χρεοκοπία δεν έχει αποφευχθεί παρά τα όσα λέγονται από τους κυβερνώντες. Πιο συγκεκριμένα, ακόμη και αν επρόκειτο να εφαρμοστούν πλήρως οι μεταρρυθμίσεις και οι περικοπές, είναι “εξαιρετικά απίθανο” η χώρα να θέσει υπό έλεγχο το βιώσιμο χρέος, το οποίο εκτιμάται ότι θα φτάσει στο 120% του ΑΕΠ το 2020. Ήδη έχουν στερηθεί σημαντικά κεφάλαια από τις επενδύσεις, την ανάπτυξη και την απασχόληση. Η ενεργός ζήτηση της χώρας έχει υποστεί τέτοια μείωση που δεν βλέπουμε το πώς μπορεί να διατηρηθεί σε κάποιο έστω και πολύ χαμηλότερο επίπεδο ισορροπίας. Το ότι οι εξαγωγές θα καλύψουν σχετικά αυτό το κενό είναι ένα παραμύθι με κρυμμένους πολλούς δράκους. Οι εξαγωγές προϋποθέτουν παραγωγή. Άρα πρέπει πρώτα να ασχοληθούμε με την παραγωγή. Επίσης οι αναμενόμενες Άμεσες Ξένες Επενδύσεις λόγω της δραστικής μείωσης του κόστους εργασίας επίσης είναι ένα ακόμα παραμύθι μάλιστα χειρότερο από το προηγούμενο. Φαίνεται όλοι ξεχνούν ότι η Ελλάδα είναι μέχρι σήμερα στα τελευταία επίπεδα εισροής ΑΞΕ στον Ευρώπη και όχι μόνο.
Οι αγορές ήδη έχουν αρχίσει να αποτιμούν αυτό το ενδεχόμενο. Δηλαδή η Ελλάδα να προχωρήσει σε μία ακόμη αναδιάρθρωση του χρέους της, η οποία θα είναι πιο άτακτη από την προηγούμενη, καθώς θα περιλαμβάνει περισσότερο την πιθανότητα της εξόδου από το ευρώ. Η συμφωνία δίνει απλά λίγο περισσότερο χρόνο για να επανέλθει δριμύτερο το ελληνικό δράμα σε όλο του το μεγαλείο.