Αντιμέτωποι με έναν «θαυμαστό νέο κόσμο».


Βρισκόμαστε
αντιμέτωποι με έναν «θαυμαστό νέο κόσμο». Από τη μια μεριά βλέπουμε τα δημόσια
χρέη να αυξάνονται συνεχώς : σύμφωνα με τα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας
στην ΕΕ ο λόγος ΔΧ/ΑΕΠ αυξήθηκε από 42,0% το 2007 στο 70,0% το 2012. Στις ΗΠΑ
αντίστοιχα  από το 55,6%  στο 93,8% . Μην αναφερθούμε στις νότιες χώρες της
ΕΕ όπου η πολιτική της λιτότητας έχει στην κυριολεξία εκτινάξει τον
συγκεκριμένο λόγο σε δυσθεώρητα ύψη, πχ, στην Ελλάδα στο 175% , στην Ιταλία στο
136%.
Παράλληλα
είμαστε μάρτυρες μιας γενικευμένης αύξησης της φορολογικής επιβάρυνσης των
φυσικών προσώπων σχεδόν παντού στη Δύση. Στις ΗΠΑ , η φορολογική επιβάρυνση των
φυσικών προσώπων αυξήθηκε από 8,0% το 2010, ως % του ΑΕΠ, στο σημερινό 10%.
Στην Ελλάδα ας μην το συζητήσουμε καθόλου. Το ίδιο όμως συμβαίνει και στις χώρες
της ΕΕ που εφαρμόζουν προγράμματα λιτότητας.
Από την άλλη
μεριά , υπάρχουν οι τεράστιες πολυεθνικές όπου παρατηρείται η αντίθετη τάση :
πληρώνουν όλο και λιγότερους φόρους.. Ο πραγματικός εταιρικός φόρος στις ΗΠΑ
μειώνεται συνεχώς από τη δεκαετία του πενήντα και σήμερα βρίσκεται στο 21%. Όμως
αυτή η φορολογική επιβάρυνση αφορά μόνο στα χαρτιά. Σύμφωνα με μια έκθεση του
2013 των
G20, οι πολυεθνικοί
γίγαντες έχουν μια φορολογική επιβάρυνση που ως συντελεστής είναι μικρότερος
του 5%.
Σύμφωνα με τους
υπολογισμούς του
Bloomberg οι μεγάλοι αμερικάνικοι πολυεθνικοί κολοσσοί  έχουν συσσωρεύσει ,στο εξωτερικό, πάνω από 2
τρις δολάρια , χρησιμοποιώντας όλες τις δυνατότητες που τους δίνει το ισχύον
φορολογικό πλαίσιο και όχι μόνο. Αποφεύγουν επιμελώς να τα επαναπατρίσουν. Κλασσικό
παράδειγμα η  
Apple η οποία ενώ έχει ρευστότητα 150 δις
δολάρια ( εκ των οποίων τα 130 δις στο εξωτερικό) προέβηκε πριν από ένα μήνα περίπου
σε έκδοση ομολόγων ύψους 17 δις δολαρίων.
Το φαινόμενο
είναι μοναδικό: το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ αυξάνει , οι οικογένειες των ΗΠΑ
καλούνται να πληρώσουν περισσότερους φόρους αλλά οι πολυεθνικές επιχειρήσεις
βρίσκουν πάντα τρόπους να πληρώνουν όλο και λιγότερα.
Exit mobile version