Το μέλλον

Οι ΗΠΑ δείχνουν το δρόμο για τις μελλοντικές κοινωνικές εξελίξεις στις χώρες της Δύσης και έστω με κάποια υβριδική μορφή , στις υπόλοιπες χώρες του Πλανήτη. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα πρώτα αλλά σαφή δείγματα του «νέου κόσμου» που ξεδιπλώνεται μπροστά μας, με «οδηγούς» την  πολιτική του Τραμπ , τις εξελίξεις στην οικονομία και στη τεχνολογία .

Ο καπιταλισμός ως οικονομικό σύστημα συνεχίζει να εξαπλώνεται στα μήκη και στα πλάτη των χωρών του πλανήτη. Ανεξαρτήτως μορφής ανάλογα με το επίπεδο ανάπτυξης των διαφόρων χωρών : χρηματοπιστωτικός στις χώρες της Δύσης, βιομηχανικός και νομισματικός στις χώρες της Ανατολικής Ασίας, υβριδικός διαφόρων μορφών στις υπόλοιπες χώρες. Χωρίς αντίπαλο !!! Όμως η ατμομηχανή του ευρίσκεται στις ΗΠΑ, όπου με την εκλογή Τραμπ λαμβάνει τη μορφή ενός υπερ-καπιταλισμού, χωρίς ρυθμίσεις , χωρίς περιορισμούς, χωρίς κεντρική ρύθμιση της παραγωγής χρήματος , με  προσπάθεια αναγνώρισης κεντρικού ρόλου των κρυπτονομισμάτων, με στοιχεία έντονου καουμπόικου   εθνικισμού (υπερακόντιση της ιδιαιτερότητας του αμερικανικού έθνους) και παλαιού μερκαντιλισμού καθώς και άμεση συνεργασία με τις εταιρίες Τεχνικής Νοημοσύνης με στόχο να μην καταστεί δυνατόν και να παρακαμφθεί η οποιαδήποτε παρέμβαση ηθικού η πολιτικού χαρακτήρα προκειμένου να την ελέγξει ή να την περιορίσει.

Ενός υπερ- καπιταλισμού που συντονίζεται με ισχυρές ακροδεξιές απόψεις στέλνοντας οτιδήποτε το δημοκρατικό – φιλελεύθερο στα χρονοντούλαπα της ιστορίας και στις ελληνικές καλένδες. Ενός υπερ καπιταλισμού συνεχούς λιτότητας και διεύρυνσης της  ανισοκατανομής του πλούτου υπερ των ολίγων. Οι αλλαγές στην εμπορική πολιτική προφανώς δεν μεταβάλλουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά του σημερινού οικονομικού συστήματος.
Πρόκειται για μια πορεία μετάβασης  προς τον καισαρισμό που σημαίνει ότι η Ιστορία επιστρέφει, με μια ριζική αλλά άμορφη αποσυμπύκνωση του Πολιτικού, στη βιολογική εξέλιξη, ζωοποιείται, αφού μοιάζει να έχουν εξαφανισθεί τα πολιτικά προβλήματα και να προέχουν οι καθαρώς οικονομικοί, ήτοι ζωώδεις ανταγωνισμοί , η επικυριαρχία των οποίων όμως θα οδηγήσει πιθανότατα σε μια νέα έξαρση και πύκνωση του Πολιτικού.  Τη μορφή και το περιεχόμενο που θα πάρει αυτή η νέα έξαρση και πύκνωση του Πολιτικού είναι το ζητούμενο. Προφανώς θα είναι έμπλεη τεχνολογικού, εκχρηματισμένου και ακροδεξιού (δες το ρόλο του Μασκ και των  Κρυπτονομισμάτων)  περιεχομένου και θα  στερείται παντελώς  άλλων χαρακτηριστικών.

Η χαμένη λαϊκή υποκειμενικότητα (την οποία η πλειοψηφία των Αμερικανών ψηφοφόρων των «πολιτειών της σκουριάς» (Rush Belt)   θεωρούν ότι θα τους την προσφέρει ο έχων γνωστή  ιστορία  σχεδόν 80 ετών  δισεκατομμυριούχος του Μανχάταν …) , η κατάργηση του δημόσιου χώρου και ο ευτελισμός του καθετί που απλά αναφέρεται ως δημόσιο, συμπαρασύρει τον μέχρι σήμερα υπάρχοντα  δικαιϊκό και πολιτικό πολιτισμό, ο οποίος παρά τις ελλείψεις και τα προβλήματά του αποτελούσε ένα πρόχωμα στη κατακλυσμιαία επίθεση του αδηφάγου κεφαλαίου, απόλυτος υπηρέτης είναι ο επερχόμενος πρόεδρος. Συγχρόνως, ίσως το σημαντικότερο, συνεισφέρουν τα μέγιστα, στη μετάλλαξη του λαού σε κατακερματισμένη κοινή γνώμη , στο πέρασμα από την εξέγερση των μαζών στον ατομικό ναρκισσισμό, στη λατρεία του εφήμερου, στον ολοκληρωτισμό μιας ελευθερίας χωρίς ισότητα και χωρίς αδελφοσύνη. Τελικά στη δημιουργία ενός κατακερματισμένου ατόμου!!! Το προσεχές μέλλον διαγράφεται εμφανώς μέσα σε αυτό το πλαίσιο. Είναι η εποχή που «οι πάνω» ή η ολιγαρχία του πλούτου (τα «μαύρα μυρμήγκια» του Χ. Θορώ) επιχειρούν (απλά;) να επιβληθούν πλήρως ,με τρόπο αναίσχυντο και απροκάλυπτο , στο πλήθος «των κάτω» (τα  «κόκκινα μυρμήγκια») .

 

 

Exit mobile version