Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

PODEMOS ΚΑΙ ΣΥΡΙΖΑ.






Ποια κοινά σημεία και ποιες διαφορές έχει το Podemos, το κόμμα του Pablo Iglesias, με το ΣΥΡΙΖΑ; Μπορούμε  να αναφερθούμε σε ορισμένες από τις βασικές διαφορές αλλά και στα κοινά σημεία.

Κύριες ομοιότητες.

1.      Πόλεμος στην ολιγαρχική διαπλοκή και στη διαφθορά. Πρόκειται για πρωταρχικό στόχο.
2.      Ριζοσπαστικοποίηση της σύγκρουσης με το πολιτικό κατεστημένο. Εμφανίζονται ως απολύτως διαφορετικές πολιτικές οντότητες.
3.       Προσπάθεια να λειτουργήσει «κανονικά» η αγορά εργασίας. Ειδική προσοχή στις ευέλικτες μορφές εργασίας και στην πάταξη της μαύρης εργασίας. Επίσης μεγάλο ενδιαφέρον για την νεανική απασχόληση.
4.      Ακτιβιστικές μορφές πάλης σε τοπικό, περιφερειακό και κεντρικό επίπεδο.
5.      Κοινωνική σύγκρουση ως βασική μέθοδος πάλης.
6.      Και τα δύο κόμματα δηλώνουν ευρωπαϊκού προσανατολισμού. Στο ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μια σχετικά ισχυρή μερίδα αντιευρωπαϊστών.


Βασικές διαφορές.

1.      Το Podemos αρνείται την πολιτική γεωγραφία δεξιά – αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι.
2.      Το Podemos ομιλεί για υπέρβαση των παλαιών κοινωνικών ομαδοποιήσεων ( πχ εργάτες – επιχειρηματίες) και προκρίνει το διαχωρισμό πχ. Πολίτες – Αρχηγεσίες. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να κινείται στις παλαιές κοινωνικές ομαδοποιήσεις.
3.      Το Podemos ομιλεί για υπέρβαση του κόμματος παλαιάς κοπής. Ο ΣΥΡΙΖΑ το αντίθετο.
4.      Διαφορετικές είναι και οι ιδεολογικές αναφορές των δύο κομμάτων : στο ΣΥΡΙΖΑ οι αναφορές είναι κυρίως στον Δυτικό Μαρξισμό και στον Ορθόδοξο Μαρξισμό. Στο Podemos οι ιδεολογικές αναφορές είναι σε στοχαστές όπως : Ernesto Laclau, Chantal Mouffe, Antonio Gramsci, Pier Paolo Pasolini και\e Altiero Spinelli. Επίσης ως ιστορική εμπειρία βρίσκεται κοντά σε ορισμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής.


Πέμπτη, 28 Μαΐου 2015

Απολύτως πεπεισμένος πως η Ελλάδα δεν θα βγει από το ευρώ, δηλώνει ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ, Βίτορ Κονστάνσιο.




Σημαντικές είναι οι δηλώσεις του αντιπροέδρου της ΕΚΤ Βίτορ Κονστάνσιο μετά την παρουσίαση της εξαμηνιαίας Έκθεσης για την Χρηματοπιστωτική Σταθερότητα της ΕΚΤ.
1.      Ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ , είπε ότι η κύρια και βασική υπόθεση πάνω στην οποία η ΕΚΤ εξακολουθεί να θεωρεί και να εργάζεται με βάση την υπόθεση ότι η Ελλάδα δεν θα εγκαταλείψει το ευρώ. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι : “Είναι δύσκολο να σχηματίσει κανείς ένα αφήγημα με βάση το οποίο θα μπορούσε να σημειωθεί αυτή η ακραία περίπτωση”. Παράλληλα προσέθεσε  ότι είναι απολύτως  πεπεισμένος πως η Ελλάδα δεν θα βγει από το ευρώ κάτι που επιθυμεί και η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Επίσης σημείωσε με έμφαση (κάτι που συχνά λησμονιέται)  δε ότι δεν υπάρχει νομική διαδικασία που να καθιστά εφικτή την εκδίωξη μιας χώρας από το ευρώ. Η ΕΚΤ για πρώτη φορά αντιτίθεται τόσο έντονα στις δηλώσεις πολλών Ευρωπαίων πολιτικών ότι δεν θα υπάρξει μετάδοση της κρίσης αν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ. Επί μεγάλο χρονικό διάστημα  πολλοί Ευρωπαίοι πολιτικοί, με βασικότερο τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε αλλά και αρκετούς ακόμη από τη νότια Ευρώπη,(κυρίως ισπανούς και πορτογάλους) δηλώνουν ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να σημειωθεί εξάπλωση της κρίσης στην περίπτωση που η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ διαψεύδοντας έτσι την θεωρία ότι η προσχώρηση στην Ευρωζώνη είναι “αμετάκλητη”. Πλέον το αφήγημα αυτό δέχεται σκληρή κριτική από την ίδια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.
2.      Εκτίμησε ότι οι κίνδυνοι από την Ελλάδα αυξάνονται ραγδαία κυρίως λόγω της πολιτικής αβεβαιότητας κατά την διάρκεια του τελευταίου εξαμήνου. Οι  ελληνικές τράπεζες  επηρεάζονται τα μάλα  από την έλλειψη συμφωνίας. Ο τραπεζικός τομέας πλήττεται από τις σημαντικές εκροές καταθέσεων και την απώλεια πρόσβασης στις αγορές χρηματοδότησης. Επιπλέον, σημειώνει, ότι οι  αντιδράσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών γύρω από τις εξελίξεις στο ελληνικό ζήτημα έχουν αποσιωπηθεί μέχρι σήμερα, όμως αν δεν επέλθει συμφωνία ο κίνδυνος να υπάρξει ανοδική προσαρμογή των ασφαλίστρων κινδύνου που απαιτούνται για τις ευάλωτα κράτη της ζώνης του ευρώ θα μπορούσε να υλοποιηθεί.
3.      Ακόμη υπογράμμισε  ότι δεν υπάρχει προφανής σύνδεση μεταξύ αθέτησης πληρωμής ενός δανείου που έχει λάβει η Ελλάδα και της χρεοκοπίας των ελληνικών τραπεζών. Οι ελληνικές τράπεζες εξακολουθούν να είναι φερέγγυες. Όμως όπως γίνεται κατανοητό, η φερεγγυότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος βρίσκονται σε συνάρτηση με την οικονομική κατάσταση της χώρας , άρα απαιτείται γρήγορη και σταθερή ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας.
4.      Από όλα τα παραπάνω γίνεται σαφές το πόσο αναγκαίο είναι να προκύψει μια συμφωνία ικανή να σπρώξει την ελληνική οικονομία στην ανάκαμψη.

.


Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Η επιλογή που επιβάλλεται να γίνει.




Για ακόμη μια φορά την αισιοδοξία τους για την επίτευξη συμφωνίας μέχρι το τέλος του μήνα εξέφρασαν την Παρασκευή ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.
Παράλληλα όμως ευρωπαίοι αξιωματούχοι με γνώση των διαπραγματεύσεων υποστηρίζουν ακριβώς το αντίθετο και η γερμανίδα καγκελάριος δηλώνει ότι πρέπει να γίνει πολύ δουλειά ακόμα.
 Όλες οι πλευρές, πάντως, φαίνεται ότι συμφωνούν στο ότι τα χρονικά περιθώρια εκπνέουν. Ανεξαρτήτως επομένως  των σχετικών δηλώσεων των δύο πλευρών . το σημείο κλειδί της διαπραγμάτευσης είναι ότι ο χρόνος πλησιάζει προς τη λήξη του. Επομένως το τελείωμα του χρόνου επιβάλλει και στις δύο πλευρές την έντονη παρουσία του καθορίζοντας συγχρόνως και τις υπάρχουσες επιλογές.
Τώρα η εκπεφρασμένη θέση και των δύο πλευρών είναι η κατάληξη σε συμφωνία και η από κοινού εύρεση λύσης. Συνεπώς υπάρχει ένα σαφές πλαίσιο εντός του οποίου διεξάγονται οι διαπραγματεύσεις.
Η ελληνική πλευρά επιδιώκει πλέον μια μακροχρόνια συμφωνία, η οποία εκτός της αντιμετώπισης των δημοσιονομικών ζητημάτων (με όλο το πλέγμα των μεταβλητών που επιδρούν σε αυτά), την κάλυψη των χρηματοδοτικών της υποχρεώσεων ( θέτοντας πλέον το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους ως αξεχώριστο μέρος) και την χάραξη ενός αναπτυξιακού προγράμματος της ελληνικής οικονομίας. Στο τελευταίο  θα συμπεριλαμβάνονται επεμβάσεις στη μεριά της ζήτησης (επενδύσεις και κατανάλωση) καθώς και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις (φορολογικά ζητήματα, ασφαλιστικό πρόβλημα) που θα συνάδουν αποτελεσματικά στην αναπτυξιακή προοπτική της ελληνικής οικονομίας.
Ο πανδαμάτωρ χρόνος αφενός και η εκπεφρασμένη θέση και των δύο πλευρών για συμφωνία, επιτρέπει να πιθανολογήσουμε (με σχετικά υψηλό βαθμό πιθανότητας) ότι οι εξελίξεις θα είναι οι παρακάτω:
Συμφωνία  μέσα στον Ιούνιο, μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης στα θέματα που υπάρχει σύγκλιση απόψεων  (δημοσιονομικά, ιδιωτικοποιήσεις, φορολογικά κτλ), όμως ενταγμένη σε ένα γενικότερο πλαίσιο μακροχρόνιας συμφωνίας η οποία θα επιχειρηθεί να κλείσει μέχρι το Σεπτέμβριο – Οκτώβριο και στην οποία θα συμπεριληφθούν όλα τα υπόλοιπα.
Με τον τρόπο αυτό , θα δοθεί η δυνατότητα η Ελλάδα να λάβει περίπου 5,6 δις ευρώ (1,8 από τον EFSF,1,9 από τα κέρδη της ΕΚΤ το 2014 και άλλα τόσα για το 2015) ώστε να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της κυρίως προς την ΕΚΤ (Ιούλιο – Αύγουστο 6,7 δις ευρώ) . Συγχρόνως τα έσοδα του προϋπολογισμού την περίοδο Ιουνίου- Αυγούστου θα είναι αυξημένα συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ανακούφιση των δημοσίων εσόδων. Παράλληλα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, η ΕΚΤ να δεχθεί εκ νέου την αποδοχή των ελληνικών ομολόγων ως ενεχύρων, να αυξηθεί ο όγκος έκδοσης των εντόκων γραμματίων του δημοσίου και τέλος να ενταχθεί η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης. Όλα τα παραπάνω θα επισπεύσουν την σταδιακή αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην αγορά και μαζί με τον τουρισμό θα επιταχύνουν τις διαδικασίες μεγέθυνσης της οικονομίας. Η σωστή εκμετάλλευση όλων αυτών των παραγόντων αποτελεί ίσως  μοναδική ευκαιρία για την κυβέρνηση να επεξεργασθεί και να παρουσιάσει το αναπτυξιακό πρόγραμμα της εν μέσω διαμορφούμενων θετικών προσδοκιών.                  









Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

Περί λεκτικών επιχειρημάτων και ισχύος.






 «Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κάνει λάθη στην ανάλυσή του για το ελληνικό θέμα, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Βαρουφάκης μιλώντας στην γερμανική εφημερίδα Die Ziet.

Ερωτηθείς σχετικά, ο κ. Βαρουφάκης  απάντησε: «Ναι, κάνει (σ.σ. λάθος), όπως είμαι σίγουρος ότι πιστεύει πως πλανώμαι στη δική μου ανάλυση».

Στη συνέντευξη επαναλαμβάνει ότι βλέπει με σεβασμό τον γερμανό υπουργό Οικονομικών, αλλά προσθέτει πως προκαλεί απογοήτευση το γεγονός ότι δεν έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο, στο οποίο τα επιχειρήματα θα παίζουν μεγαλύτερο ρόλο από την σχετική ισχύ».
Διαβάζοντας το παρακάτω απόσπασμα στον ηλεκτρονικό τύπο (http://www.tovima.gr/finance/article/?aid=705807  20.05.2015) έμεινα ενεός από τη φιλοσοφική θεώρηση του υπουργού οικονομικών και βασικού διαπραγματευτή της χώρας μας με τους δανειστές.
Η άποψη του υπουργού είναι έμπλεα  ηθικοκανονιστικού περιεχομένου , παλαιάς κοπής,  αλλά με σύγχρονο μεταμοντέρνο λούστρο ,  η οποία αδυνατεί να αντιμετωπίσει την πλέον  στοιχειώδη ένσταση προερχόμενη από  οποιονδήποτε όπως  π.χ,από  κάποιον που δεν του «καίγεται καρφί» για οποιαδήποτε αυθεντική  (δημοκρατική την ονομάζει ο υπουργός και θα πρέπει, καταρχάς,  να την ορίσει έτσι ώστε να καθοριστεί το εννοιολογικό πλαίσιο) επικοινωνία. Δηλαδή με απλά λόγια δεν  μπορείς  να σύρεις σε «δημοκρατικό»  διάλογο αυτόν που δεν επιθυμεί να συνομιλήσεις μαζί σου.
 Ακόμη, όμως, αν τελικά «πεισθεί» να έλθει  έχει απεριόριστες δυνατότητες , προκειμένου να εξυπηρετήσει τους ιδιοτελείς σκοπούς του (ο οποιοσδήποτε),   να παραβιάζει συστηματικά όλες τις υπερβατολογικές συνθήκες δυνατότητας του «δημοκρατικού»  επικοινωνιακού πράττειν, ακόμη και αν υποτεθεί πως αυτές είναι όντως υπαρκτές (διότι βεβαίως δεν είναι!!!).
Σε αυτή την απάντηση ο υπουργός είναι εσαεί καταδικασμένος είτε σε αφωνία είτε σε διάλογο κωφών!!! Η μεταξύ τους διαφορά θα λυθεί προφανώς στο πεδίο της ισχύος!!! Και προφανώς όχι μέσω της ανταλλαγής επιχειρημάτων Τόσο απλό.  
Με τα λόγια του Π. Κονδύλη : «Ακριβώς οι πνευματωδέστερες συζητήσεις αποδεικνύουν το αδύνατο της συναίνεσης: αυτές δείχνουν ότι για κάθε επιχείρημα υπάρχει και ένα αντεπιχείρημα. Ο διάλογος μεταξύ ετεροφρόνων είναι αδύνατος και μεταξύ ομοδόξων περιττός».