Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

Διαφωνίες στη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Ενιαίου Μηχανισμού Εκκαθάρισης Τραπεζών.




Βαθιές  διαφωνίες φαίνεται ότι παραμένουν μεταξύ των εμπλεκομένων παραγόντων σχετικά με τη δημιουργία του Ενιαίου Μηχανισμού Εκκαθάρισης   , ο οποίος ως γνωστόν θα συνεισφέρει  το εναπομείναν  κεφάλαιο στην περίπτωση πτώχευσης – εκκαθάρισης   του τραπεζικού ιδρύματος μετά τις συνεισφορές των μετόχων , των ομολογιούχων και των μεγάλων καταθετών. Ο μηχανισμός προβλέπεται  την απόκτηση κεφαλαίων  ύψους 55 δις ευρώ  σε διάστημα  δέκα χρόνων  με τη συνεισφορά των ίδιων των τραπεζικών ιδρυμάτων.  
 
Η πρόταση , την οποία ετοίμασε η Λιθουανία η οποία κατέχει αυτή την περίοδο την προεδρία της ΕΕ, συζητήθηκε τη Δευτέρα 16 Δεκεμβρίου 2013 και θα τεθεί για απόφαση στη συνάντηση των αρχηγών 19-20 Δεκεμβρίου στις Βρυξέλες.
Σύμφωνα με την πρόταση , το κόστος της πτώχευσης –εκκαθάρισης  μιας τράπεζας τον πρώτο χρόνο θα καλύπτεται ολοκληρωτικά από την χώρα στην οποία ανήκει η τράπεζα. Τα απαιτούμενα κεφάλαια θα συγκεντρωθούν , σε κάθε χώρα της ευρωζώνης , από τις εισφορές του συνόλου των τραπεζών της κάθε χώρας οι οποίες θα ανέρχονται σε 0,1% των εγγυημένων καταθέσεων που υπάρχουν στο τραπεζικό της σύστημα.
Οι πόροι αυτοί θα φθάσουν στο μέγιστο ύψος τους , 1,0% όλων των εγγυημένων καταθέσεων μετά από 10 έτη, αλλά το πρώτο έτος η εισφορά θα ανέρχεται μόνο στο 0,1% , το δεύτερο έτος στο 0,2% κτλ μέχρι το δέκατο έτος.
Εάν το σωρευμένο ποσό δεν είναι αρκετό για κάλυψη της πτώχευσης –κλεισίματος, άλλοι πόροι από τις χώρες της ευρωζώνης αναμένεται να συνεισφέρουν μέχρι 10% των δικών τους σωρευμένων κεφαλαίων για βοήθεια.
Το δεύτερο έτος , το εγχώριο κεφάλαιο μπορεί να συνεισφέρει μέχρι το 90,0% των πόρων του πριν καλέσει για βοήθεια της υπόλοιπες χώρες οι οποίες μπορούν να συνεισφέρουν μέχρι το 20,0%  των σωρευμένων πόρων τους.
Δηλαδή σε κάθε επόμενο έτος οι σωρευμένοι πόροι σε κάθε χώρα θα μειώνονται κατά 10,0% και η υποχρέωση από τις άλλες χώρες για βοήθεια θα αυξάνεται αντιστοίχως κατά 10,0%. Μετά από δέκα χρόνια κάθε χώρα θα χρησιμοποιεί το 10,0% των πόρων της και αν χρειαστεί θα μπορεί να χρησιμοποιεί το 100,0% των πόρων της όπως  έχουν υποχρέωση να πράξουν και  οι άλλες χώρες.
Εάν τα κεφάλαια είναι ανεπαρκή , τότε η χώρα με το πρόβλημα θα μπορεί να αυξάνει την επιβάρυνση του τραπεζικού συστήματος.
Εάν ακόμη και τότε τα ποσά δεν είναι αρκετά , τότε θα χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση ,με ένα δάνειο, το οποίο θα αποπληρώνεται από τις τράπεζες σε βάθος χρόνου. Εάν η χώρα δεν έχει τα απαιτούμενα κεφάλαια θα ζητάει δάνειο από τον ESM.
Όλα τα σωρευμένα κεφάλαια μετά από 10 έτη θα τεθούν στη διάθεση του Ενιαίου Μηχανισμού Εκκαθάρισης  ο οποίος θα τα διαχειρίζεται αμοιβαιοποιώντας ολοκληρωτικά των κίνδυνο. Ο μηχανισμός προβλέπεται να λειτουργεί με αυξημένη πλειοψηφία.   
Ενώ το βασικό σημείο της τραπεζικής ένωσης είναι η αμοιβαιοποίηση  των κινδύνων έτσι ώστε τα ασθενή κράτη να μην αφεθούν μόνα τους στην αντιμετώπιση του καταρρέοντος τραπεζικού συστήματος , η Γερμανία θέλει να ελαχιστοποιήσει τις υποχρεώσεις των τραπεζών της ή των φορολογουμένων της για οποιουσδήποτε δανειστές φοβούμενοι ότι θα κληθεί να καταβάλει το μερίδιο του λέοντος σε κάθε πιθανή πτώχευση- εκκαθάριση τραπεζικού ιδρύματος.
Η οπτική του Βερολίνου αντανακλάται  στο τελευταίο σχέδιο της ΕΕ , στο οποίο το κόστος της πτώχευσης-κλεισίματος  μιας τράπεζας της ευρωζώνης θα πρέπει να γίνει ολοκληρωτικά από την χώρα της. Η υποχρέωση των άλλων χωρών της ευρωζώνης θα αυξάνονται βαθμηδόν, έως τον τέλειο επιμερισμό μόνο μετά από διάστημα 10 ετών.
Η ΕΚΤ φαίνεται ότι δεν συμφωνεί με αυτή την ιδέα. Την βρίσκει περίπλοκη , χρονοβόρα και όχι απολύτως κατάλληλη για αυτό που χρειάζεται σήμερα το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Μάλιστα πριν πραγματοποιηθούν τα stress tests κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει τις ανάγκες που θα προκύψουν. Επίσης φαίνεται ότι το ύψος του ποσού για τον μηχανισμό εκκαθάρισης , τα 55 δις ευρώ, δεν μπορεί κανείς να πει αν θα είναι αρκετό.
 Υπάρχει ένα άλλο σημείο διαφωνίας: σύμφωνα με το σχέδιο της  ΕΕ για την εκκαθάριση μια τράπεζας  . Η πρόταση της επιτροπής περιλαμβάνει την εξής διαδικασία μέχρι την τελική απόφαση: Ο Ενιαίος Μηχανισμός Εκκαθάρισης  ετοιμάζει την απόφαση – πρόταση για την εκκαθάριση  μιας τράπεζας. Η ΕΕ έχει δικαίωμα  veto μετά από συζήτηση με τις εγχώριες αρχές και την ΕΚΤ. Η ΕΕ θα μπορούσε τότε να δώσει οδηγίες πως η απόφαση θα λάβει την τελική της μορφή.  Ο Ενιαίος Μηχανισμός Εκκαθάρισης  μπορεί να αμφισβητήσει το veto της ΕΕ. Αυτή η διαδικασία είναι χρονοβόρος και σύμφωνα με τον Μ. Ντράγκι η απόφαση για το εάν μια τράπεζα είναι βιώσιμη ή όχι πρέπει να δίνεται από τους ειδικούς μια και έξω.
Για αυτό σε ομιλία του για αυτό το ζήτημα στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο  τις 15.12.2013 ανέφερε χαρακτηριστικά : Σας καλώ, εσάς και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, να δημιουργήσετε άμεσα έναν ρωμαλέο Ενιαίο Μηχανισμό Εκκαθάρισης, για τον οποίο τρία στοιχεία θα τεθούν στην πράξη: ένα ενιαίο σύστημα, μια ενιαία αρχή, κι ένα ενιαίο ταμείο».
Σύμφωνα με τον Μ. Ντράγκι δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε έναν ενιαίο  μηχανισμό ο οποίος θα είναι τέτοιος μόνο στα λόγια.