Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

Μια Ακόμα Συζήτηση χωρίς Νόημα (Συνέχεια).

Μια Συζήτηση χωρίς Νόημα (Συνέχεια).


1.
Με την είσπραξη της 6ης δόσης η Ελλάδα θα έχει εισπράξει 73 δις ευρώ από τα
 110 δις από το συνολικό δάνειο του πρώτου Μνημονίου. Απομένουν επομένως
 37 δις ευρώ. Μέχρι το τέλος του 2011 προβλέπεται να λάβει ακόμη μια δόση
ύψους 5 δις ευρώ.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με το  Πρόγραμμα Χρηματοδότησης έχει  να λάβει
τις εξής δόσεις :

Πίνακας 1.
Δόσεις
Περίοδος
Ποσό σε δις ευρώ
1η
Q2/2010
20
2η
Q3/2010
9
3η
Q4/2010
9
4η
Q1/2011
15
5η
Q2/2011
12
6η
Q3/2011
8
7η
Q4/2011
5
8η
Q1/2012
10
9η
Q2/2012
6
10η
Q3/2012
6
11η
Q4/2012
2
12η
Q1/2013
6
13η
Q2/2013
2

Η Συνολική Χρηματοδότηση από το   δάνειο από ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ
 ανέρχεται για τα έτη :

2010 και 2011 = 78 δις ευρώ.(μέχρι και την 7η  δόση).

2.
Αγορά Χρέους/ Έντοκα Γραμμάτια.
Παράλληλα το ελληνικό δημόσιο χρηματοδοτεί τις ανάγκες του με
εκδόσεις εντόκων γραμματίων το ύψος του ποσού των οποίων
ανέρχεται σε:


2010: 16,505 δις ευρώ

2011: 19,535 δις ευρώ.

Σύνολο : 36, 040 δις ευρώ.

3.
Σύνολο εισροών  (1+2):

Δάνειο ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ :78 δις ευρώ  + Έντοκα Γραμμάτια: 36,04 δις ευρώ
= 114,04 δις ευρώ.
4.
Οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις  και πρόσθετες και παρεπόμενες παροχές όπως καταγράφονται στους αντίστοιχους Κρατικούς Προϋπολογισμούς ήταν για το 2009 και τα δύο συγκεκριμένα έτη που βρισκόμαστε στο Μνημόνιο ( 2010-2011)
(δες Πίνακα)
2009 :  24,487 δις ευρώ.

2010 : 22,139  δις ευρώ.

2011: 21,632  δις ευρώ.

Οι Πρόσθετες και Παρεπόμενες Παροχές (που αφορούν σε πχ, μισθοί ωρομίσθιων εκπαιδευτικών, εφημερίες γιατρών κτλ) που ανέρχονται σε:

2010 : 1,532 δις ευρώ

2011:  1,506 δις ευρώ.

5.
 Σε αυτές πρέπει να προσθέσουμε  τις:

Μεταβιβαστικές Πληρωμές του Κράτους  που ανέρχονται σε:
(δες Πίνακα )
2009 : 15,8 δις ευρώ

2010 : 17,9  δις ευρώ

2011:  18,2  δις ευρώ.


Οι Μεταβιβαστικές Πληρωμές αποτελούνται από:

Επιχορηγήσεις στα Ασφαλιστικά Ταμεία

2010 : 10,9 δις ευρώ
2011 : 11,4 δις ευρώ.
Σύνολο : 22,3 δις ευρώ.

Επιχορηγήσεις :
προς τους ΟΤΑ Α και Β βαθμού ,

2010: 4,630 Δις ευρώ
2011: 4,376 δις ευρώ.
Σύνολο : 9,0δις ευρώ.

Καθώς και προς άλλους οργανισμούς , πχ, ΕΟΦ, ΕΛΓΑ , Κέντρο Κινηματογράφου, ΕΤΕΡΠΣ  κτλ.

5.
Επίσης υπάρχουν και οι  έκτατες επιχορηγήσεις στα Νοσοκομεία για παλιές οφειλές.  Αλλά και οι  δαπάνες για εξοπλισμούς. 

2009 : 3673 δις ευρώ
2010:  1392 δις ευρώ
2011 : 1900 δις ευρώ.



6.

Υπάρχουν βεβαίως και οι δαπάνες για τις λειτουργικές ανάγκες
του κράτους.
(δες : Πίνακα ).


7.

Οι πληρωμές Τόκων ανέρχονται:
(δες Πίνακα  )

2009 : 12,3 δις ευρώ.

2010 : 13,3 δις ευρώ

2011:  15,9 δις ευρώ.

Σύνολο (2010+2011) : 29,2 δις ευρώ.

8.

Τα πρωτογενή ελλείμματα

2009:  24,3 δις ευρώ

2010: 11,3 δις ευρώ

2011:   6,0 δις ευρώ



9.
Λήξη Χρέους

2010 : 19,51 δις ευρώ

2011 : 28,13 (ομόλογα) + 18000 (έντοκα)

Σύνολο : 65,265 δις ευρώ.



10.
Σύνολο Εκροών (2010 – 2011).

Τόκοι :29,200 + Χρεολύσια : 65,265 + Πρωτογενή Ελλείμματα :17,300

= 82594,2 δις ευρώ.










































14. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΙΝΑΚΩΝ

Πως διαμορφώνονται οι δαπάνες την περίοδο 2009 – 2015 σύμφωνα με το «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα».  Ποσά σε εκατομμύρια ευρώ.


8.      Μισθοί και Συντάξεις.
Έτη
Ποσά
2009
24 487
2010
22139
2011
21632
2012
20846
2013
20675
2014
20470
2015
20460

9.      Μεταβιβαστικές Πληρωμές
Έτη
Ποσά
2009
17779
2010
15747
2011
17664
2012
15722
2013
16567
2014
15497
2015
15620




10.  Λειτουργικές Δαπάνες
Έτη
Ποσά
2009
9326
2010
8107
2011
7261
2012
7289
2013
7157
2014
6981
2015
6791

          
11.  Άλλες Δαπάνες του Κράτους
Έτη
Ποσά
2009
8536
2010
7010
2011
7811
2012
7716
2013
9234
2014
9214
2015
10128


12.  Τόκοι
Έτη
Ποσά
2009
12325
2010
13223
2011
16002
2012
16900
2013
19500
2014
22000
2015
23400



13.  Χρεολύσια
Έτος
Ομόλογα
Έντοκα Γραμμάτια
2009
29,135
36,904
2010
19,510

2011
18,8
8,2
2012
35,1
36,140
2013
37,6

2014
57,7

2015
39,4

2016
18,3

2017
23,4

2018
11,0

2019
25,6

2020
6,0


14.  Δαπάνες ΠΔΕ
Έτη
Ποσά
2009
9588
2010
8447
2011
7800
2012
8000
2013
8000
2014
8000
2015
8000



15.

Τα Έσοδα του ελληνικού δημοσίου (Τακτικός Προϋπολογισμός συν Προϋπολογισμός Δημοσίων Επενδύσεων) :

Υπολογίζονται το 2009 : 50855 δις ευρώ

Και το 2015 : 64924 δις ευρώ





















 Παρατήρηση με Νόημα.

Από τους παραπάνω Πίνακες παρατηρείται  ότι  μειώνονται δραστικά όλες οι δαπάνες εκτός εκείνες που αφορούν σε τόκους. Μάλιστα με έναν πρόχειρο υπολογισμό μπορεί να δειχθεί ότι η αύξηση των δαπανών για τόκους είναι ελάχιστα μικρότερη από τη μείωση  όλων των υπολοίπων δαπανών. Δηλαδή  ολόκληρη η μείωση των πρωτογενών δαπανών του ελληνικού δημοσίου αντισταθμίζονται σε  βάθος χρόνου από την αύξηση των  τόκων. Ακόμα και η επίτευξη  μελλοντικών πρωτογενών πλεονασμάτων θα οδηγηθούν  στην αποπληρωμή των τόκων οι οποίοι σύμφωνα με το Μνημόνιο θα βαίνουν αυξανόμενοι. Εδώ δημιουργείται μια έντονη οικονομική ανισορροπία δεδομένου ότι απορροφάται ένα σημαντικότατο τμήμα του εισοδηματικού κυκλώματος  και οδηγείται εκτός κυκλώματος χωρίς να αντικαθίσταται με άλλες εισροές. Αποτέλεσμα η πτώση του εγχωρίου εισοδήματος και η αύξηση της δυσκολίας διατηρήσιμων πρωτογενών πλεονασμάτων κάτι που μπορεί να επιτευχθεί μόνο με αυξητικούς και σχετικά υψηλούς ρυθμούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ.  Η οικονομική δραστηριότητα οδηγείται στην κατάρρευση. Η οικονομική παραγωγή αδυνατίζει τόσο πολύ , σιγά – σιγά , που στο τέλος σχεδόν διαλύεται. Η πράξη αφαίρεσης βαρών από την οικονομική δραστηριότητα αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ για την επιβίωσή της. Το ΔΧ από τη στιγμή που δεν είναι διαχειρίσιμο για λόγους πρωτίστως οικονομικούς πρέπει να καταστεί διαχειρίσιμο σύμφωνα με τις δυνατότητες της ίδιας της οικονομίας. Όμως ενώ αυτό θα αποτελούσε την ιδανική θεωρητικά λύση προσκρούει στις αντιρρήσεις των δανειστών, στις διεθνείς σχέσεις και υποχρεώσεις  της χώρας και γενικότερα στο ότι μια τέτοια λύση είναι πρωτίστως συγκρουσιακή και θα πρέπει να αναδειχθούν οι περαιτέρω επιπτώσεις στην θέση της χώρας στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας. Οι ανεξέλεγκτες κραυγές δυναμώνουν τούτη την περίοδο. Η εθελοντική πτώχευση της χώρας μέσω στάσης πληρωμών δεν έχει αποτελέσει ίδια επιλογή κανενός κράτους σε περίοδο ειρήνης . Όλα τα κράτη έχουν υποχρεωθεί σε στάσεις πληρωμών. Επιπλέον στην περίπτωση της Ελλάδος η συμμετοχή της στην ΕΕ δυσκολεύει περαιτέρω τα πράγματα διότι καλώς ή κακώς αποτελεί μια στρατηγική επιλογή των Πολιτικών και Οικονομικών Ελίτ της χώρας αλλά ,όπως φαίνεται, και του ελληνικού λαού. Επομένως το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους θα έπρεπε να αποτελεί  πρώτιστη επιδίωξη της ελληνικής κυβέρνησης στις αρχές του 2010 με παράλληλη επιδίωξη μιας δημοσιονομικής προσαρμογής σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα αλλά και με βασική επιδίωξη το μη βίαιο σπρώξιμο της οικονομίας σε βαθιά ύφεση για σειρά ετών (σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ η οικονομία της χώρας παρουσιάζει αρνητική μεγέθυνση του ΑΕΠ  από το τελευταίο τρίμηνο του 2008) . Δηλαδή μια απόφαση τύπου 26ης Οκτωβρίου  θα ήταν σαφέστατα ευνοϊκότερη για την ελληνική οικονομία  αναφορικά με τη δημοσιονομική προσαρμογή.  Μια τέτοιου είδους συμφωνία θα έπρεπε απαραιτήτως να λάβει σοβαρά υπόψη τη διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας της εμφανείς δομές της και τον κεντρικό ρόλο που κατέχει ανέκαθεν το κράτος σε αυτήν ως βασική ιστορική ιδιομορφία και όχι ως συγκυριακή ασθένεια και συνεπώς την εγγενή αδυναμία της αν οδηγηθεί σε ύφεση , να εξέλθει με εύκολο τρόπο συναφή με αυτόν των αναπτυγμένων χωρών. Πολλές φορές είχα σημειώσει ότι αν η ελληνική οικονομία μπει σε υφεσιακή διαδικασία θα πρόκειται για μια μακρόσυρτη και ψυχοφθόρα διαδικασία από την οποία δύσκολα θα ξεφύγει . Σήμερα βρίσκεται σε πολύ βαθύτερη ύφεση και τα πράγματα εξελίσσονται πολύ χειρότερα από οποιαδήποτε προηγούμενη πρόβλεψη.   Για να μην εισέλθει με αυτό τον βίαιο τρόπο στη ύφεση η ελληνική οικονομία θα έπρεπε ένα μέρος της απορρόφησης  από το εισοδηματικό κύκλωμα   με στόχο τη μείωση των ελλειμμάτων,  να είχε μετατραπεί  σε επενδυτική δαπάνη με ισχυρούς πολλαπλασιαστές  κάτι το οποίο μπορούσε να γίνει μέσω των χρημάτων του ΕΣΠΑ. Με πρωτοβουλία της ΕΕ και με απλή συνδρομή της ελληνικής αρχής.  Το να περιμένουμε τη μεγέθυνση μέσω των εξαγωγών μόνο ως αστείο ακούγεται όπως ακούγεται επίσης παράταιρο ότι η απελευθέρωση των διαφόρων επαγγελμάτων θα προκαλέσει κύματα ανάπτυξης (δες εκτιμήσεις του ΙΟΒΕ) λόγω της μείωσης των κόστη λειτουργίας. Η κυριαρχία των καρτέλ στην ελληνική οικονομία ευρίσκεται σε άλλες δραστηριότητες και επιβαρύνουν δυσανάλογα το κόστος  διαβίωσης. Η Ελλάδα χρειάζεται πρωτίστως να παράγει ώστε να καλύψει μεγάλο μέρος των εισαγωγών της . Επομένως χρειάζεται συγκεκριμένο πλάνο για το πώς και τι θα παράγει.   

ΚΩΣΤΑΣ  ΜΕΛΑΣ   02.11.2011











[1] Δες Πίνακες 1 και 2.
[2] Για τα ποσοτικά στοιχεία  του ύψους των χρεολυσίων δες: Κ. Μελάς – Ν. Μπινιάρης , Δημόσιο Χρέος : αθέτηση πληρωμών ,αναδιάρθρωση ή κάτι άλλο. www.monthlyreview.gr 12.07.2010.  
[3] Δες: Κ. Μελάς,  ΑΕΠ – ΔΧ – Πρωτογενή και λοιπά ελλείμματα – Τόκοι – Ομόλογα σε κυκλοφορία στην ελληνική οικονομία (1976 – 2010) . www.monthlyreview.gr  08/08/2011.  Επίσης Πίνακες 1,2.
[4] Υποθέτουμε πάντοτε ότι για τα χρεολύσια θα έπρεπε να υπάρχει η αναχρηματοδότηση  κάτι που βεβαίως δεν ισχύει στην σημερινή περίπτωση της Ελλάδος.   

[5] Ο τρόπος επίλυσης της απαιτούμενης δημοσιονομικής προσαρμογής είναι άλλου είδους πρόβλημα και απαιτεί προσεκτική αντιμετώπιση τόσο πολιτική όσο και «επιστημονική». Κυρίως αφορά στην δυνατότητα αναπαραγωγής του ίδιου επιπέδου «ευημερίας» των ελλήνων πολιτών. Βεβαίως πρωταρχικό ζήτημα είναι να συμφωνήσουμε αν «χρειάζεται δημοσιονομική προσαρμογή» και τι σημαίνει για κάθε ένα συζητητή αυτό. Για να δώσουμε απλά το στίγμα των απόψεών μας , άλλωστε είναι δημοσιευμένες εδώ και πολύ καιρό , βεβαίως θεωρώ ότι η λογική που διέπει το Μνημόνιο είναι λανθασμένη και δεν μπορεί να επιλύσει το ελληνικό πρόβλημα . Αλλά αυτό είναι άλλου είδους πρόβλημα.