Δευτέρα, 21 Φεβρουαρίου 2011

Η Χρηματοδότηση της Οικονομίας το 2010. Η Πραγματικότητα και οι Άσφαιρες , Συνεχείς Κυβερνητικές …Εξαγγελίες.

Οι συνεχείς εξαγγελίες της Κυβέρνησης (ειδικά μέσω των Υπουργών Ανάπτυξης που υποτίθεται ότι έχουν τη σχετική αρμοδιότητα) για την επικείμενη αύξηση της ρευστότητας της οικονομίας μέσω της τραπεζικής πιστωτικής επέκτασης αλλά και όλων των άλλων μέσων που δημιουργούν  κατά καιρούς οι κυβερνήσεις (ΤΕΜΠΜΕ ,ΕΤΕΑΝ) έχουν αποδειχθεί   υπέρμετρες πομφόλυγες. Είναι εύκολο  και ασφαλώς λιγότερο επικίνδυνο να αποδώσουμε  όλες αυτές τις πομφόλυγες σε επικοινωνιακή διάθεση για χειραγώγηση  της κοινής γνώμης από το να τις  αποδώσουμε σε έλλειψη γνώσης ή σωστότερα σε  έλλειψη  αίσθησης της ιστορικής πραγματικότητας και των θεωρητικών προταγμάτων που επιχειρούν να την εξηγήσουν και να την μεταβάλλουν προς το «κοινό συμφέρον».
Συγκεκριμένα έχουμε τα ακόλουθα :
Κατά το 2010 και ειδικά κατά το δεύτερο εξάμηνο, ο ετήσιος ρυθμός ανόδου του υπολοίπου της συνολικής χρηματοδότησης της οικονομίας (το υπόλοιπο της τραπεζικής χρηματοδότησης προς τη Γενική Κυβέρνηση και τον εγχώριο ιδιωτικό τομέα υπολογίζεται ως το άθροισμα των υπολοίπων σχετικών δανείων , των χρεογράφων του Ελληνικού Δημοσίου και των εταιρικών ομολόγων που διακρατούν οι τράπεζες συν το υπόλοιπο των τιτλοποιημένων δανείων και των εταιρικών ομολόγων), από τα εγχώρια Νομισματικά Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα (ΝΧΙ) επιβραδύνθηκε σε 5,5% το Δεκέμβριο του 2010 από 6,6% στο τέλος του Δεκεμβρίου 2009 .
Έχει ενδιαφέρον να ειπωθεί σε τι συνίσταται αυτή ο  έστω και επιβραδυνόμενος ετήσιος ρυθμός ανόδου :
-          Αύξηση παρουσίασε μόνον η χρηματοδότηση προς τη Γενική Κυβέρνηση . Πρόκειται δηλαδή για αγορά ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου . Το Ελληνικό Χρηματοπιστωτικό Σύστημα διακρατεί το 2010 ομόλογα του ελληνικού δημοσίου κατά 11,2 δις ευρώ ή σε ποσοστό 33,3% περισσότερο από το έτος 2009. Η συνολική αξία του εν λόγω χαρτοφυλακίου  ανήλθε στο τέλος του Δεκεμβρίου 2010 στο ύψος των 44,8 δις ευρώ.  
-          Η σωρευτική καθαρή ροή προς τον εγχώριο ιδιωτικό τομέα ,το τέλος του 2010, διαμορφώθηκε σε -0,5 δις ευρώ έναντι θετικής ροής 10,3 δις ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2009. Αναλυτικά:
-          Συνολική χρηματοδότηση Ιδιωτικού Τομέα  :  -0,2 % (σε σχέση με το 2009).
-          Χρηματοδότηση επιχειρήσεων                         : +1,0 %.   
-          Χρηματοδότηση ελευθέρων επαγγελματιών,
αγροτών και ατομικών επιχειρήσεων              :  -0,8%
Χρηματοδότηση Ιδιωτών                                    : -1,4 %.

Η παρατηρούμενη επιδείνωση των συνθηκών χρηματοδότησης του ιδιωτικού τομέα το 2010 οφείλεται σε παράγοντες προσφοράς και ζήτησης όπως είναι αναμενόμενο. Εκτιμάται ότι στην τρέχουσα συγκυρία μεγαλύτερη επίδραση έχουν οι παράγοντες που οδηγούν σε συγκράτηση της προσφοράς , ιδίως η συνεχιζόμενη άνοδος των επισφαλών δανείων και οι περιορισμοί στην εξωτερική  χρηματοδότηση των τραπεζών. (Ενδεικτικά , ο λόγος δανείων προς καταθέσεις του εγχώριου ιδιωτικού τομέα στα ΝΧΙ αυξήθηκε σημαντικά σ ε123,1% το Δεκέμβριο του 2010, από 106,5% το Δεκέμβριο του 2009 , κυρίως λόγω της μείωσης τω καταθέσεων). Επίσης επηρέασαν τη μείωση της προσφοράς , οι δευτερογενείς επιπτώσεις της ύφεσης, ο κίνδυνος μείωσης της αξίας των επιχειρήσεων. Από τη μεριά της ζήτησης οι λόγοι είναι λίγο πολύ γνωστοί μέσα στο υφιστάμενο υφεσιακό περιβάλλον . Μείωση επενδύσεων, αύξηση επιτοκίων κτλ.

Το σημαντικότερο όμως στοιχείο είναι οι προβλέψεις της Τραπέζης της Ελλάδος για τις εξελίξεις το 2011. Σύμφωνα με τις προβλέψεις η χρηματοδότηση προς τον εγχώριο ιδιωτικό τομέα αναμένεται να σημειώσει μηδενικούς ή και αρνητικούς ρυθμούς μεταβολής .  Συνεπώς φαίνεται να αποτελούν πομφόλυγες πρώτου μεγέθους οι μεγαλόστομες εξαγγελίες της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργού ανάπτυξης. Αν όμως η χρηματοδότηση της οικονομικής δραστηριότητας δεν αυξηθεί πως θα έλθει η πολυπόθητη μεγέθυνση της οικονομίας. Απλά θα αργήσει περαιτέρω με αποτέλεσμα την χειροτέρευση όλων των μακροοικονομικών μεγεθών που έχουν ως βάση αναφοράς το ΑΕΠ.
Είναι χαρακτηριστικό το ακόλουθο φαινόμενο: η δανειακή επιβάρυνση του ιδιωτικού τομέα , συνολικά αυξήθηκε το Σεπτέμβριο του 2010 σε σύγκριση με το Δεκέμβριο του 2009 , σε 59,8% του ΑΕΠ από 52,8% του ΑΕΠ , λόγω της μείωσης του ΑΕΠ και όχι λόγω αύξησης των δανείων.
Η χρηματοδότηση της οικονομικής δραστηριότητας προϋποθέτει θετικές προσδοκίες αναφορικά με τις επενδύσεις αλλά και την ροπή προς κατανάλωση. Είναι οι θετικές προσδοκίες που δημιουργούν τις προϋποθέσεις επένδυσης και όχι το αντίθετο όπως λανθασμένα διακηρύττουν οι οπαδοί της νεοκλασικής σχολής. Πως θα δημιουργηθούν θετικές προσδοκίες σε μια οικονομία σε βαθειά ύφεση που έχει ανάγκη λόγω των πολλαπλών προβλημάτων της γρήγορη μεγέθυνση ως μοναδική απάντηση στα πολλαπλά αυτά προβλήματα της ; Ποιός θα αποδεχτεί το ρόλο της λοκομοτίβας της μεγεθυντικής διαδικασίας στην ελληνική οικονομία ; Το σίγουρο είναι ότι το ρόλο δεν μπορεί να τον αναλάβει κανένας ιδιώτης επενδυτής. Άλλωστε, αν το ήθελε  θα τον είχε ήδη αναλάβει. Ποιός απομένει λοιπόν αγαπητοί νεοκλασικοί και νεοφιλελεύθεροι συνομιλητές ;
Κ.Μελάς


Παρασκευή, 18 Φεβρουαρίου 2011

Μέσω του Μνημονίου είναι αδύνατον να επιλυθεί το πρόβλημα του ελληνικού δημοσίου χρέους.

Νομίζω ότι έχει φθάσει ο καιρός για να παραδεχτούν δημοσίως όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου ότι μέσω του Μνημονίου  είναι αδύνατον να επιλυθεί το πρόβλημα του ελληνικού δημοσίου χρέους. Ένα χρέος που υπολογίζεται να αγγίξει τα 394 δις ευρώ , βάσει του Μνημονίου , δηλαδή περίπου στο 172,3% του ΑΕΠ, απλά δεν μπορεί να  διαχειριστεί σε μια οικονομία σε βαθειά ύφεση, υψηλή αβεβαιότητα για τη μελλοντική μεγέθυνση, έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και αδυναμία υποτίμησης του νομίσματος. Καμιά χώρα στη σημερινή  κατάσταση της Ελλάδας  δεν μπορεί να ανταπεξέλθει σε καταβολή τόκων ετησίως περίπου στο 8,0-8,5% του ΑΕΠ ,δηλαδή 18,5-19,5 δις ευρώ . Καμιά χώρα δεν μπορεί να παράγει συνεχή πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως 5,5-6,0% του ΑΕΠ ,δηλαδή 12,0-14,0 δις ευρώ για περίοδο 15 – 20 χρόνων , ενώ συγχρόνως να πραγματοποιεί ρυθμούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ μεγαλύτερους από το επιτόκιο δανεισμού το οποίο στο ορατό μέλλον δεν μπορεί να είναι μικρότερο ,μεσοσταθμικά , από 3,8-4,5%, δηλαδή να αναπτύσσεται τα παραπάνω χρόνια με ρυθμούς πάνω από 5,0%. Είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος που γνωρίζει στοιχειώδη οικονομικά και μαθηματικά που δεν το καταλαβαίνει; Ας αφήσουμε στην άκρη για μια στιγμή , τα ιδιοτελή συμφέροντα και ας αναρριχηθούμε στη σφαίρα της καθαρού λέγειν και πράττειν ανιδιοτελώς.
Ας δούμε πιο συγκεκριμένα το πρόβλημα.
Η Ελλάδα το 2011 θα έχει 394 δις ευρώ δημόσιο χρέος (Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του αναθεωρημένου μνημονίου που αναφέρονται από τη Τραπέζα της Ελλάδος, Ενδιάμεση έκθεση για τη Νομισματική Πολιτική Φεβρουάριος 2011, σ. ) . Το 2012 το χρέος θα αυξηθεί περαιτέρω δεδομένου ότι η ελληνική οικονομία θα εξακολουθήσει να παράγει πρωτογενή ελλείμματα και το επιτόκιο δανεισμού θα είναι αρκετά υψηλότερο από το ρυθμό μεγέθυνσης της οικονομίας (ο τελευταίος θα κυμανθεί σύμφωνα με το Μνημόνιο στο 1,1%). Ας υποθέσουμε ότι τίθεται στόχος για μείωση του δημοσίου χρέους στο 100,0% του ΑΕΠ μέχρι το 2020.  Αυτό σημαίνει ότι πρέπει σε δέκα έτη να μειωθεί το δημόσιο χρέος κατά 170 δις ευρώ. Κατά μέσο όρο ετησίως η Ελλάδα πρέπει να καταβάλλει 17,0 δις ευρώ για τη μείωση του δημοσίου χρέους . Θεωρούμε ότι το ύψος του δημοσίου χρέους δεν επιβαρύνεται περαιτέρω από τη σχέση του επιτοκίου δανεισμού και του ρυθμού μεγέθυνσης του ΑΕΠ ( παράτολμη θέση δεδομένου ότι είναι σχεδόν αδύνατον ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ να είναι υψηλότερος από το επιτόκιο δανεισμού της χώρας, μάλλον το αντίθετο είναι πιθανότερο να συμβεί). Επομένως η Ελλάδα θα πρέπει να καταβάλλει ετησίως περίπου 35,0 δις ευρώ για τόκους και απομείωση του δημοσίου χρέους . Θα πρέπει να υπογραμμίσουμε στο σημείο αυτό ότι τα συνολικά  έσοδα του ελληνικού κράτους για το 2010 ανήλθαν στο ύψος των 54420 δις ευρώ ενώ προϋπολογίζονται για το 2011 σε 59442 δις ευρώ. Όποιο  και να είναι το ύψος των  εσόδων,  αυτό σε συνάρτηση και με τη μεγέθυνση του ΑΕΠ δεν μπορεί να υπερβεί τα επόμενα έτη τα 65000 δις ευρώ .  Συνεπώς η Ελλάδα θα πρέπει να καταβάλλει περισσότερο από το μισό των εσόδων της για τόκους και απομείωση του ΑΕΠ. Νομίζω ότι είναι φανερή η αναποτελεσματικότητα της συγκεκριμένης πρότασης.
Κ. Μελάς    

Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Αξιολόγηση του Μνημονίου στο τέλος του2010.

Το μνημόνιο είναι ένα πρόγραμμα οικονομικής δράσης με ποσοτικούς στόχους . Με το τέλος του 2010 μπορούμε να αξιολογήσουμε κατά πόσον επιτεύχθησαν οι στόχοι που είχαν τεθεί. Συγκεκριμένα:

Ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ.
Σύμφωνα με το Μνημόνιο το έτος 2010 το πραγματικό ΑΕΠ  θα μειωθεί κατά 4,0 %.
Αντιθέτως  έκλεισε στο  - 4,5% του ΑΕΠ.

 Κανείς θεσμικός παράγοντας ή ινστιτούτο ή δεξαμενή σκέψης ή πολυμερής οργανισμός ή τραπεζικός οργανισμός δεν πρόβλεψε σωστά.
Το ονομαστικό ΑΕΠ ανήλθε σε 229395 εκατ. Ευρώ . 
Ανά τρίμηνο ο ρυθμός μεταβολής ήταν ο ακόλουθος: Α’ Τρίμηνο: -0,7% . Β’ : 5,1%. Γ’: 5,7% . Δ’ : 6,6%., σε σχέση με τα αντίστοιχα τρίμηνα του 2009. Ανά τρίμηνο του έτους 2010 η εξέλιξη ήταν: 1,9%, 1,8%, 1,7%, και 1,4%.
Αξίζει να αναφέρουμε τις προβλέψεις  διαφόρων θεσμικών παραγόντων που είχαν κάνει αμέσως μετά την υπογραφή του Μνημονίου.
Το Μνημόνιο προέβλεπε 230.800 εκατ. ευρώ. Η πρόβλεψη ήταν παντελώς τυχαία διότι ο προβλεπόμενος πληθωρισμός ήταν εντελώς διαφορετικός.
 Η Alpha Bank προέβλεπε 239.300 εκατ. ευρώ. Ο Economist προέβλεπε  232.600 εκατ. Ευρώ.


Ακαθάριστος Σχηματισμός Παγίου Κεφαλαίου.
Σύμφωνα με το Μνημόνιο το έτος 2010 ο Ακαθάριστος Σχηματισμός Παγίου Κεφαλαίου θα μειωθεί κατά 11,4% .
Μ ε τα στοιχεία εννεάμηνου, Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 2010 , αντιθέτως έχουμε μείωση  17,6%  (Ενδιάμεση Έκθεση για την Νομισματική Πολιτική , Φεβρουάριος 2011 . Τράπεζα της Ελλάδος). Οι εκτιμήσεις είναι αρνητικές και για τα στοιχεία του τελευταίου τριμήνου 2010, γεγονός που θα χειροτερεύσει το συνολικό αποτέλεσμα. 
Οι επενδύσεις μειώθηκαν κυρίως λόγω της σημαντικής υποχώρησης των δαπανών για μηχανήματα και εξοπλισμό, και μεταφορικά μέσα. Οι λόγοι είναι η αρνητική επίδραση της Οικονομικής Πολιτικής, η άνοδος της φορολογίας των κερδών, η έλλειψη κεφαλαίων και η αύξηση του κόστους των κεφαλαίων.
1.      Εξωτερικό Ισοζύγιο
Οι προβλέψεις του Μνημονίου  μιλούσαν για αύξηση του ετήσιου μέσου ρυθμού εξαγωγών κατά 4,5% σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο. Σύμφωνα με τα στοιχεία Ιανουαρίου/ Νοεμβρίου 2010 (οπ.παρ) αντιθέτως έχουμε μείωση κατά 1,2%. Για τις εισαγωγές υπήρχε πρόβλεψη για μείωση κατά 9,7% ενώ σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν (οπ.παρ) η μείωση ανέρχεται σε 13,1%. Το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών σύμφωνα με το Μνημόνιο θα ήταν  -8,4% του ΑΕΠ ενώ με τα υπάρχοντα στοιχεία Ιανουαρίου/Νοεμβρίου 2010 το έλλειμμα βρίσκεται στο 11,1% και δεν πρόκειται να βελτιωθεί το τελευταίο μήνα Δεκέμβριο.
Πληθωρισμός.
Σύμφωνα με το Μνημόνιο προβλεπόταν πληθωρισμός 1,0% στο τέλος της περιόδου(2010) και 1,9% ο αντίστοιχος της μέσης περιόδου.
Οι πραγματικές εξελίξεις είναι εντελώς διαφορετικές: το Δεκέμβριο 2010 έκλεισε στο 5,2% ενώ ο ετήσιος μέσος ρυθμός ανήλθε σε 4,7%.
Ανεργία
Στο Μνημόνιο η πρόβλεψη για το 2010 ήταν 11,8% του ενεργού οικονομικά πληθυσμού.  Στην πραγματικότητα έχουμε αύξηση στο 13,50%.
 Δημόσια οικονομικά
Σύμφωνα με το Μνημόνιο το συνολικό έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης θα έπρεπε να είναι στο 8,1% του ΑΕΠ. Θα κλείσει στο 9,6% (Τράπεζα της Ελλάδος, οπ.προηγ.). Η Κυβέρνηση δικαιολογεί την απόκλιση στην αύξηση του συνολικού ελλείμματος του 2009 από 13,6% του ΑΕΠ σε 15,4% του ΑΕΠ λόγω της αναθεώρησης των στοιχείων από την Eurostat. Σύμφωνα όμως με την ΕΕ και το ΔΝΤ (εκθέσεις προόδου του προγράμματος της ελληνικής οικονομίας) μόνο το 1/3 της απόκλισης αυτής αποδίδεται στην επίπτωση της αναθεώρησης των δημοσιονομικών στοιχείων για το 2009, ενώ το υπόλοιπο σχετίζεται με την υστέρηση των εσόδων κατά την εξεταζόμενη από τις εκθέσεις περίοδο του 2010. Θα πρέπει να ειπωθεί ότι στα έσοδα του 2010 περιλαμβάνεται 1 δις ευρώ από την περαίωση (μη επαναλαμβανόμενο έσοδο) και όλα τα έσοδα από την πληρωμή τελών κυκλοφορίας (τα προηγούμενα χρόνια μέρος εισπρασσόταν τον επόμενο χρόνο).
Το πρωτογενές έλλειμμα  σύμφωνα με το μνημόνιο έπρεπε να ήταν 2,4% του ΑΕΠ. Θα κλείσει περίπου στο 2,8% του ΑΕΠ.
Το Ακαθάριστο Δημόσιο Χρέος σύμφωνα με το Μνημόνιο θα έφθανε στο133,0% του ΑΕΠ. Στην πραγματικότητα θα κλείσει στο 144,0%  . Το απόλυτο ύψος ανέρχεται σε 330.400 εκατ. Ευρώ. Αν σε αυτά προστεθούν τα 6,5 δις της δόσης του δανείου από ΕΕ/ΔΝΤ τα οποία καταβλήθηκαν το 2011 τότε το ΔΧ ανέρχεται σε 336.900 εκατ. ευρώ ή σε 146,8% του ΑΕΠ. Η αύξηση του λόγου ΔΧ/ΑΕΠ οφείλεται : α) στο έλλειμμα της ΓΚ του 2010 (9,4% του ΑΕΠ) , β) στην ανάληψη των χρεών τν νοσοκομείων (2,3% του ΑΕΠ) , γ) στην χρηματοδότηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (1,1% του ΑΕΠ), δ) στη μείωση του επιπέδου του ΑΕΠ (3,4 % του ΑΕΠ) και ε) σε εκτιμώμενο ταμειακό υπόλοιπο ύψους 1,1% του ΑΕΠ στις 31.12.2010.

Για τα Συνολικά Έσοδα η πρόβλεψη ήταν 58382 εκατ. Ευρώ. Το Αποτέλεσμα είναι: 54.240.
Για τις Συνολικές Δαπάνες η πρόβλεψη ήταν 77.073 εκατ ευρώ. Το Αποτέλεσμα είναι 73694 εκατ.ευρώ.
Συναλλαγματική Ισοτιμία.

Η Ονομαστική Σταθμισμένη ΣΙ μειώθηκε κατά 2,9 % έναντι πρόβλεψης αύξησης 0,5%. Η Πραγματική Σταθμισμένη ΣΙ μειώθηκε κατά 0,5% έναντι πρόβλεψης ανόδου κατά 1,6%.

Τα Συμπεράσματα είναι εύλογα όσον αφορά στις σημαντικότατες αποκλίσεις των τεθέντων στόχων . Εδώ εξετάζεται το Μνημόνιο μόνο ως προς τους ποσοτικούς στόχους των μακροοικονομικών μεγεθών που είχαν τεθεί.

Κ.Μελάς  

Δευτέρα, 14 Φεβρουαρίου 2011

Αποκρατικοποιήσεις


Για πρώτη φορά η έννοια της αποκρατικοποίησης   αναφέρθηκε στις Προγραμματικές Δηλώσεις που ανέγνωσε στη Βουλή ο τότε νέος πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στις 24 Απριλίου 1990.
Στη συνέχεια, οι λέξεις «ιδιωτικοποιήσεις», «αποκρατικοποιήσεις» αναφέρονται σε όλους τους κρατικούς προϋπολογισμούς που κατατέθηκαν στη Βουλή μετά το 1990.
Οι αποκρατικοποιήσεις (ανεξάρτητα αν αυτές μπορούν να σηματοδοτούν ιδιωτικοποιήσεις, μετοχοποιήσεις ή συμμετοχή ιδιωτών στο μετοχικό κεφάλαιο δημόσιων επιχειρήσεων ) αποτέλεσαν ολόκληρη την περίοδο του σημιτικού «εκσυγχρονισμού»  και της καραμανλικής «μεταρρύθμισης»  ένα από τα βασικά  διαρθρωτικά μέτρα ,που χρησιμοποίησε η πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων ακολουθώντας πιστά την  νεοφιλελεύθερη θεωρία και πολιτική  . Το ιδεολογικό επιχείρημα ήταν ότι το κράτος δεν μπορεί να είναι επιχειρηματίας ενώ το πολιτικό επιχείρημα που ακόμα και σήμερα χρησιμοποιείται , είναι η  εξοικονόμηση σημαντικών  εσόδων από τις δαπάνες λειτουργίας των δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων, τα οποία κανονικά πρέπει να διατίθενται σε παραγωγικούς τομείς. Επίσης υποστηρίζεται ότι  τα έσοδα που εξασφαλίζονται από τις αποκρατικοποιήσεις, πρέπει να διατίθενται στο σύνολό τους για μείωση του δημόσιου χρέους.
Δυστυχώς παρά τα έσοδα αυτά, το δημόσιο χρέος όχι μόνο δεν μειώνεται  αλλά αυξάνεται  και μάλιστα με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Για την ιστορία αναφέρουμε ότι η πρώτη ιδιωτικοποίηση, ήταν η περιπετειώδης αποκρατικοποίηση της Επιχείρησης Αστικών Συγκοινωνιών (ΕΑΣ) το 1991, Πρόκειται μάλιστα για μια ιδιωτικοποίηση από την οποία όχι μόνο δεν εξασφαλίσθηκαν έσοδα από την πώληση αυτή, αλλά, όπως προκύπτει από την Εισηγητική Έκθεση του Κρατικού Προϋπολογισμού του 1992, επιβαρύνθηκε το Δημόσιο και με 12 δισ. δραχμές.
Η πρώτη ουσιαστική ιδιωτικοποίηση ήταν η πώληση της Τράπεζας Πειραιώς σε Όμιλο Επενδυτών το 1991, η πώληση της Τράπεζας Αθηνών στην Hanwha First Investment το 1993 και η αποκρατικοποίηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης με την εισαγωγή της στο Χρηματιστήριο το 1993 Η νέα τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και οι άλλες έως το Μάρτιο του 2004, κατάρτιζαν συνεχώς προγράμματα αποκρατικοποιήσεων και μετοχοποιήσεων. Από τις αποκρατικοποιήσεις αυτές, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μέσα σε έξι χρόνια, εξασφάλισε έσοδα 13,7 δισ. ευρώ .






Πίνακας 1.

Το χρονικό αποκρατικοποιήσεων από το 1991
Το χρονικό των μετοχοποιήσεων, ιδιωτικοποιήσεων ή αποκρατικοποιήσεων μετά το 1991 έχει ως εξής:
1991: Πώληση της Τράπεζας Πειραιώς σε Όμιλο επενδυτών υπό τον καθηγητή και τραπεζίτη Μιχάλη Σάλλα.
1991: Ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών με την ίδρυση των Συγκοινωνιακών Επιχειρήσεων (ΣΕΠ)
1993: Μετοχοποίηση και εισαγωγή της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης στο Χρηματιστήριο.
1993: Πώληση της Τράπεζας Αθηνών στην Hanwha Fisrt Investment.
1996: Πρώτη μετοχοποίηση ΟΤΕ
1997: Αναγγελία μετοχοποίησης Ομίλου ΔΕΠ
1998: Πρώτη και δεύτερη μετοχοποίηση Καταστημάτων Αφορολογήτων ειδών (δημόσια έσοδα 20 δισ. δραχμές και 82 δισ. δραχμές αντίστοιχα)
1998: Πρώτη και δεύτερη μετοχοποίηση Χρηματιστηρίου Αθηνών (δημόσια έσοδα 22 δισ. δραχμές και 10 δισ. δραχμές αντίστοιχα)
1998: Δεύτερη και τρίτη μετοχοποίηση ΟΤΕ (δημόσια έσοδα 126 δισ. δραχμές και 302 δισ. δραχμές αντίστοιχα)
1998: Πώληση μετοχών Εθνικής Τράπεζας (δημόσια έσοδα 63 δισ. δραχμές)
1998: Πώληση Τράπεζας Κρήτης στην Eurobank (δημόσια έσοδα -προκαταβολή- 22 δισ. δραχμές)
1998: Μετοχοποίηση ΔΕΠ (δημόσια έσοδα 35 δισ. δραχμές)
1998: Τράπεζα Μακεδονίας - Θράκης από Τράπεζα Πειραιώς (έσοδα 27,3 δισ. δραχμές)
1998: Πώληση της Τράπεζας Κεντρικής Ελλάδος στην Εγνατία Τράπεζα (έσοδα 17,3 δισ. δραχμές)
1998: Μετοχοποίηση Ολύμπκ Κέτερινγκ (έσοδα 2,5 δισ. δραχμές)
1998: Μετοχοποίηση Γενικής Τράπεζας (έσοδα 14 δισ. δραχμές)
1998: Αναγγελία για την εισαγωγή στο Χρηματιστήριο την περίοδο
1998 - 2000 των ακόλουθων κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων: Διώρυγα Κορίνθου, ΔΕΘ, Κτηματική Εταιρεία Δημοσίου, ΕΥΔΑΠ, Οργανισμοί Αποχέτευσης και Ύδρευσης Θεσσαλονίκης, Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος, Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς, Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης, Ολύμπικ Κέτερινγκ, Ολυμπιακή τουριστική και Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου (ΟΠΑΠ).
1999: Τέταρτη μετοχοποίηση ΟΤΕ (δημόσια έσοδα 341 δισ. δραχμές)
1999: Μετοχοποίηση Εθνικής Τράπεζας (δημόσια έσοδα 281 δισ. δραχμές)
Τρίτη μετοχοποίηση Καταστημάτων Αφορολογήτων Ειδών (δημόσια έσοδα 127 δισ. δραχμές)
1999: Νέα μετοχοποίηση ΔΕΠ (έσοδα 50 δισ. δραχμές)
1999: Μετοχοποίηση ΔΕΠΑ (έσοδα 35 δισ. δραχμές)
1999: Μετοχοποίηση ΕΥΔΑΠ (έσοδα 60 δισ. δραχμές)
1999: Πώληση Ιονικής Τράπεζας στην Alpha Bank (έσοδα 272 δισ. δραχμές)
1999: Νέα μετοχοποίηση Ολύμπκ  Κέτερινγκ (έσοδα 3 δισ. δραχμές)
1999: Μετοχοποίηση ΕΤΒΑ (75 δισ. δραχμές)
-2001: Μετοχοποίηση της Εταιρείας Ύδρευσης Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (έσοδα 10 εκατ. ευρώ)
2001: Μετοχοποίηση Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (έσοδα 20 εκατ. ευρώ)
2001: Νέα μετοχοποίηση ΟΠΑΠ (έσοδα 90 εκατ. ευρώ)
2002: Πώληση της ΕΤΒΑ στην Τράπεζα Πειραιώς (έσοδα 511 εκατ. ευρώ)
2002: Νέα μετοχοποίηση ΟΤΕ (έσοδα 652 εκατ. ευρώ)
2002: Νέα μετοχοποίηση ΟΠΑΠ (508 εκατ. ευρώ)
2002: Πρώτη και δεύτερη μετοχοποίηση ΔΕΗ (έσοδα 814 εκατ. ευρώ)
2002: Πώληση πακέτου 2,3% μετοχών που είχε η Εμπορική Τράπεζα στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων στην Κρεντί Αγκρικόλ - CA (έσοδα 56 εκατ. ευρώ)
2002: Πώληση 58% της Ολύμπικ Κέτερινγκ στην Everest Α.Α. (έσοδα 18 εκατ. ευρώ)
2002: Πώληση 49% του Ελληνικού Καζίνου Πάρνηθας στην κοινοπραξία Hyatt -ET και Επενδύσεις (έσοδα 170 εκατ. ευρώ)
2002: Μακροχρόνια μίσθωση και επενδύσεις των Ακτών Αττικής (έσοδα 32 εκατ. ευρώ).
2002: Πώληση των Ελληνικών Ναυπηγείων (Ναυπηγεία Σκαραμαγκά) στην HDW.
2003: Τρίτη μετοχοποίηση ΔΕΗ (έσοδα 636 εκατ. ευρώ)
-2003: Πώληση πακέτου 11% της Εθνικής Τράπεζας (έσοδα 490 εκατ. ευρώ)
2003: Δημόσια εγγραφή Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (έσοδα 55 εκατ. ευρώ)
-2003: Πώληση πακέτου 33,4% της Ελληνικά Χρηματιστήρια Ελλάδος (έσοδα 89 εκατ. ευρώ)
2003: Τρίτη (24,61%) μετοχοποίηση ΟΠΑΠ (έσοδα 736 εκατ. ευρώ)
2003: Πώληση πακέτου 16,65% των Ελληνικών Πετρελαίων (έσοδα 326 εκατ. ευρώ)
2003: Πώληση πακέτου 40% των Καταστημάτων Αφορολόγητων Ειδών (έσοδα 174 εκατ. ευρώ)
2004: Πώληση πακέτου 8,21% των Ελληνικών Πετρελαίων (έσοδα 192 εκατ. ευρώ)
2004: Πώληση πακέτου 7,46% της Εθνικής Τράπεζας (562 εκατ. ευρώ).
2005: Διάθεση 16,44% μετοχών του ΟΠΑΠ (1.266 εκατ. ευρώ)
2005: Διάθεση 10% των μετοχών του ΟΤΕ (835 εκατ. ευρώ)
2006: Διάθεση του 7,18% των μετοχών της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος (328 εκατ. ευρώ)
2006: Κεφαλαιακή αναδιάρθρωση Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και μετοχική συνεργασίας με ΕΛΤΑ (436 εκατ. ευρώ)
2006:Εισαγωγή στο Χρηματιστήριο Αθηνών με τη διάθεση 34,84% των μετοχών του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου (612 εκατ. ευρώ)
Διάθεση του 11,01% των μετοχών της Εμπορικής Τράπεζας (364 εκατ. ευρώ).
2007: Προσφορά 10,7% των μετοχών του ΟΤΕ (1.100 εκατ. ευρώ)

2007 : Διάθεση 20,0% των μετοχών του Ταχυδρομικού Ταχυδρομείου ( 510 εκατ. Ευρώ)

2008 : Διάθεση 3,0% των μετοχών του ΟΤΕ ( 431 εκατ. Ευρώ)
Πηγή :  Υπουργείο Οικονομικών.


                                    Πίνακας2.    

Εξέλιξη εσόδων από αποκρατικοποιήσεις .
1991-1997 (σε εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ)
1998-2008.(σε εκατομμύρια ευρώ)

Έτος
Έσοδα
1991-1993
1380
1994-1997
1780
1998
2104
1999
3971
2000
1830
2001
1651
2002
2697
2003
3148
2004
0,754
2005
2101
2006
1740
2007
1633
2008
  431


Σύνολο
20876,185 εκατ ευρώ και 3.160 εκατ. δολάρια  ΗΠΑ.

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών και  Privatization Barometer.





Η συνολική αξία με ημερομηνία 11.02.2011 , των μετοχών των εισηγμένων εταιριών που ανήκουν στο ΕΔ, ανέρχεται σε 7.487,642 εκατομμύρια ευρώ.



Επίσης η αξία του Μετοχικού Κεφαλαίου των εταιρειών κυριότητας ΕΔ, που δεν είναι εισηγμένες  ανέρχεται σε 24.244 εκατομμύρια ευρώ.
Θα πρέπει να ειπωθεί ότι σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες η αξία της ακίνητης περιουσίας του ΕΔ ανέρχεται σε 273,0 δις ευρώ , ωστόσο μόνο σε ποσοστό 18,11% ΄49 δις ευρώ είναι ελεύθερα για αξιοποίηση.
Ο αριθμός των ακινήτων που ανήκουν στο ΕΔ ανέρχεται σε 71.000 . Μεταξύ αυτών υπάρχουν και 598 νησιά.